Uzaklaşıp ufkumdan her gidişinde,
Sonbahara dönerdi zaman.
Boğucu bir hasret kalırdı senden geriye,
Ama ben inatla direnirdim yokluğuna,
Gelecektin çünkü biliyordum..
Sana inandığım kadar,
İnanmıştım buna da....

Seni şiirle...
Seni inatla...
Ve türkülerle bekledim.
Düşlerime,
Sigara dumanının karıştığı gecelerden çokça yaşadım.
Hayra yormadım gördüğüm rüyaları,
Islanmadım sensiz yağmurlarda,
Ve ısınamadım bu şehrin güneşinde.
Sensiz geçirdiğim kışın buzları,
Öylece duruyor iliklerimde...

Çok zaman geçti,
Ve sen gelmeyeceksin biliyorum...
Ama inan ki,
Dönüşünü beklerken hiç acı çekmedim,
Seni özlemek;
Seninle yaşamak kadar güzeldi sevdiğim...

Dönseydin ne iyi olurdu,
Böyle yarım kalmazdı hiçbir şey,
Ve boynu bükük durmazdı hasretim...
Şimdi bir kez olsun tutamayacağım ellerinden...
Artık gözlerine dalmak da yok.....
Sensiz bir şiire başlamak nasıl olacak kim bilir?
Hiç gelmeyecek olsan da bilmeni isterim;
Sevgim koşulsuzdu....
Ben seni,
Bencillikten çok uzak bir yerde bekledim...